مرا نمیتوان شناختبهتر از آنکه تو شناختهایچشمان توکه ما هر دو،در آنها به خواب فرو میرویمبه روشناییهای انسانی منسرنوشتی زیباتر از شبهای جهان میبخشندچشمان توکه در آنها به سیر و سفر میپردازمبه جان جادههااحساسی بیگانه از زمین میبخشند- و این شعر، نقطه ی آخر از وینونا و روزنوشتهایش است. وینونا فقط دیگر وینونا نیست،اما هنوز هست و مینویسددر تمام روزها و ماه و سالهایی که اینجا نوشتم از خوب و بدها، احساسات متناقض و جاری، از زندگی و زندگی،با تمام خاطرههای خوب و بدش اما، وینونا تمام شد.و انسان جدیدی در فصل جدید زندگی خواهد کرد.

مرا نمیتوان شناختبهتر از آنکه تو شناختهایچشمان توکه ما هر دو،در آنها به خواب فرو میرویمبه روشناییهای انسانی منسرنوشتی زیباتر از شبهای جهان میبخشندچشمان توکه در آنها به سیر و سفر میپردازمبه جان جادههااحساسی بیگانه از زمین میبخشند- و این شعر، نقطه ی آخر از وینونا و روزنوشتهایش است. وینونا فقط دیگر وینونا نیست،اما هنوز هست و مینویسددر تمام روزها و ماه و سالهایی که اینجا نوشتم از خوب و بدها، احساسات متناقض و جاری، از زندگی و زندگی،با تمام خاطرههای خوب و بدش اما، وینونا تمام شد.و انسان جدیدی در فصل جدید زندگی خواهد کرد.

مرا نمیتوان شناختبهتر از آنکه تو شناختهایچشمان توکه ما هر دو،در آنها به خواب فرو میرویمبه روشناییهای انسانی منسرنوشتی زیباتر از شبهای جهان میبخشندچشمان توکه در آنها به سیر و سفر میپردازمبه جان جادههااحساسی بیگانه از زمین میبخشند- و این شعر، نقطه ی آخر از وینونا و روزنوشتهایش است. وینونا فقط دیگر وینونا نیست،اما هنوز هست و مینویسددر تمام روزها و ماه و سالهایی که اینجا نوشتم از خوب و بدها، احساسات متناقض و جاری، از زندگی و زندگی،با تمام خاطرههای خوب و بدش اما، وینونا تمام شد.و انسان جدیدی در فصل جدید زندگی خواهد کرد.